چرا تنگه هرمز برای معامله‌گران فلزات پایه اهمیت حیاتی دارد؟ انرژی ۳۰ تا ۵۰ درصد از هزینه تولید فلزات اصلی (ذوب) را تشکیل می‌دهد. هرگونه اختلال در جریان نفت و گاز خلیج فارس، مستقیماً بر قیمت تمام‌شده آلومینیوم، روی و مس تأثیر می‌گذارد.
سناریوی اول: باز ماندن تنگه هرمز (ثبات در عرضه و بازار)
در صورت باز بودن مسیرهای کشتیرانی و ثبات در هزینه‌های انرژی، قیمت‌ها بر اساس شاخص‌های کلان اقتصادی حرکت می‌کنند:
-
آلومینیوم: قیمت‌ها در یک محدوده مشخص تثبیت می‌شوند. پرمیوم فیزیکی (Physical Premium) به‌دلیل صادرات مداوم تولیدکنندگان خلیج فارس ثابت می‌ماند.
-
روی (Zinc): عرضه و تولید روی تسفیه‌شده بیشتر تابع تقاضای بخش ساخت‌وساز و معدن خواهد بود تا شوک‌های انرژی.
-
مس: توجه بازار مجدداً به سمت عوامل بلندمدت مانند رشد خودروهای برقی (EV)، توسعه شبکه‌های برق و انرژی‌های تجدیدپذیر معطوف می‌شود.
سناریوی دوم: مسدود شدن یا تشدید بحران در تنگه هرمز (شوک عرضه)
انسداد این تنگه به معنای افت ناگهانی عرضه انرژی و جهش فوری قیمت برق و گاز در اروپا و آسیاست:
-
آلومینیوم (بیشترین ریسک): واحدهای ذوب در منطقه خلیج فارس بخش عمده‌ای از آلومینیوم اولیه جهان را تامین می‌کنند. توقف صادرات یا جهش هزینه انرژی، بلافاصله قیمت‌های LME را پرواز می‌دهد.
-
روی (ریسک بالا): افزایش شدید قبوض انرژی، واحدهای ذوب خارج از منطقه را مجبور به کاهش تولید (Curtailment) کرده و عرضه جهانی را محدود می‌کند.
-
مس (ریسک متوسط): افزایش هزینه‌های سوخت و حمل‌ونقل دریایی (Freight Rates) قیمت تمام‌شده مس را بالا برده و نوسانات شدیدی ایجاد می‌کند.
نتیجه‌گیری برای معامله‌گران و مدیران تأمین (Procurement)
فلزات پایه جدا از بازار انرژی معامله نمی‌شوند. برای مدیریت ریسک قیمت فلزات، زیر نظر داشتن گلوگاه‌های انرژی به اندازه بررسی موجودی انبارها (LME Inventories) اهمیت دارد.
تیم شما چگونه ریسک‌های ناشی از شوک‌های انرژی در زنجیره تأمین را مدیریت می‌کند؟ نظرات خود را بنویسید. 👇
#تجارت_کالا #بورس_کالا #LME #آلومینیوم #مس #روی #مدیریت_ریسک #زنجیره_تامین #انرژی
